خاصیت آلو بخار چیست؟

آلو: گونه هایی از آلوی وحشی به طور خودرو در ایران می روید که به نام آلوچه معروف هستند و با نام های آلو وحشی یل الوی بری در کتب طب سنتی آمده است.

نام های دیگر آلو=>> گوجه برغانی، آلو سیاه، قطره طلا، الوبخارا، اجاص، برقوق (آلو زرد)، قلوب الدجج

نام لاتین: Graden Plum و Plum

اَشکال دارویی: میوه، برگ، ریشه، شکوفه ، صمغ

خاصیت درمانی و طریقه مصرف آلو بخارا چیست؟

از نظر طبیعت، انواع میوه شیرین آن سرد و تر و نوع ترش آن بیشتر سرد است. و برگ آن سرد و خشک است و قابض.

از نظر خواص، ملین است. اگر قبل از غذا خورده شود برای سردردگرم و تبهای صفراوی مفید است و صفرا، قی صفرایی، تشنگی، حرارت دل و خارش بدن را فرو می نشاند و مسهل صفراوی رقیق است و آشفتگی های ناشی از صفرلا را آرام می کند، خصوصا نوع کمی ترش و شیرین و به اصطلاح میخوش آن.

در هند، آلو بخارا به عنوان ملین و خنک کننده و مخلوط با سایر داروهای مناسب، برای قطع ترشحات سفید رنگ مهبل تجویز می شود.

در موارد بی نظمی در عادت ماهانه برای تنظیم قاعده مفید است. و به علاوه برای تقویت بدن در موارد ضعف های عمومی بعد از شکست های زندگی بسیار موثر است.

آلوی سیاه ملین است و مسهل. آگر با آب عسل خورده شود برای دفع ضرر های احتمالی آن کمک می کند،

به خصوص در مورد معده های سرد. معمولاً خوردن آلو قبل از غذا اثر بهتری دارد و توصیه این است که با کافی قبل از غذا خورده شود که با شروع خوردن غذا هضم شده باشد.

آلوی خشک و اگر بپزند و صاف نموده  با ترنجبین و یا عسل و شکر بخورند بیشتر ملین است. آلوی سرخ کوهی یا یک نوع قیسی را معمول است  می پزند و آن می گذارند که غلیظ شود و از آن قطعات گردی ( مانند نان ) درست می ‌کنند به نام لواشک آلو و در آش بیماران مصرف می شود و یا به طور خام خورده می شود.

 آلوی وحشی  غیر پیوندی برای معده مضر است و موجب بند آمدن شکم می شود.  ضماد شکوفه‌های آن را  اگر بر سر گذارند برای سردرد گرم مفید است.  غرغره و مضمضمه دم کرده برگ و ریشه آن  برای ورم لوزه و تقویت لثه مفید است است و خوردن آن برای دفاع کرم معده نافع است.

 برای  دماغ مضر است است از این نظر باید با عناب خورده شود شود و از جهت ضرری که برای معده دارد باید با گل قند خورده شود.

و  در سرد مزاجان باید با مصطکی و آب عسل خورده شود.

 مقدار خوراک  آلو تا ۲۰۰ گرم و جانشین آلو از نظر خواص تمر هندی است. و صمغ آلو آن را صمغ فارسی گویند، گرمتر از صمغ عربی  است است و یبوست آن کم تر از آن است.

 است  برای سرفه نافع است و سنگ مثانه را خورد میکند و زخم را التیام می بخشد. مالیدن آن به چشم موجب افزایش دید چشم است ست و ضماد آن با سرکه برای جوش های بدن اطفال مفید است.

 آلوورا به صورت آش، رب، سکنجبین، مربا، معجون پیس کرده و انواع ماکولات و مشروبات درست می کنند که هر یک در نوع خود قسمتی از خواص آن را دارا می باشد.



ترکیبات الو:

در پوست آن در حدود ۳ درصد  تانن است. در میوه تازه آن مالیک اسید، سیتریک اسید، سوکسینیک اسید، سالیسیلیک اسید، و در حدود  ۴-۳ درصد و قندهای تبدیل شده و  ۵-۴درصد هیدرات های کربن وجود دارد.

در میوه خشک آن مقدار قند زیاد و در حدود ۴۰ درصد قند تبدیل شده و ۱۸- ۱۵ درصد هیدراتهای  کربن می باشد.

در مغز هسته  آلو یک ماده چرب و آمیگدالین است و از تقطیر آن HCN یا اسید سیانیدریک به دست می‌آید به همین دلیل مغز هسته آلو سمی و تلخ است و خوردن آن خطرناک است.

 در هر یک صد گرم آلوی پخته تازه مواد زیر موجود است:

 آب ۸۰- ۷۸ گرم، پروتئین ۵% گرم، قند و سایر هیدرات های کربن ۱۹- ۱۲گرم،  کلسیم ۱۲ میلی گرم ، فسفر ۱۷ میلی گرم ، آهن ۵% گرم ویرگول سدیم ۱ میلی گرم، ویتامین A  سیصد واحد بین المللی، تیامین ۰۳%  میلی گرم نیاسین ۵ درصد گرم ، ویتامین سی ۵ میلی گرم پتاسیم ۲۹۹ میلی گرم.

مشخصات گیاه آلو:

درخت آلو درخت کوتاهی است عموماً بدون خار به بلندی ۵-۴ متر، ریشه آن زیاد عمیق نمی شود.

طرح آن دارای چوب سخت با رگه های قرمز، تاج درخت در بعضی ارقام کروی در بعضی از ارقام تخم‌مرغی دراز است، پوست ساقه ها صاف و براق و پوشیده است کرک ظریف و خزی.

برگ ها بیضی شکل یا کشیده، حاشیه برگ ها با دندانه و قوسی و زیر و روی برگ خزی است.

گلهای آن به قطر ۲/۵-۱/۵ سانتی متر و دوم گل آن و یا خزی به طول ۲ سانتی متر،میوه آن تخم مرغی یا گرد و به رنگ های زرد ، بنفش و دارای هسته تخم مرغی کوچک چسبیده به میوه می باشد.

اراضی با رطوبت دائم و باتلاقی که خوب زهکشی نشود، برای درخت آلو مناسب نیست و باعث خفه شدن ریشه و پوسیدن آن میشود، به این جهت خاک قابل نفوذ نسبتاً خشک ، برای آن مناسب است.

تکثیر آلو خیلی ساده است است و به آسانی از راههای کاشت هسته قلمه زدن خوابانیدن شاخه آن و یا پیوند زدن ، انجام میشود.پس از اینکه نهال جوان در خزانه به دست آمد و آماده انتقال به محل اصلی شد آن را در باغ با معمولاً ۸ – ۸۷ متر می کارند. پیوند درخت آلو را معمولاً پیوند شکمی و در سطح خاک می زنند.

انواع درخت آلو به طور خودرو و در جنگل های شمال ایران از بندر گز تا گیلان و همچنین در مناطق کوهستانی اطراف کرمانشاه ، در بیستون و در آذربایجان غربی و در فارس دیده می شود و در اکثر مناطق ایران نیز کاشت و پرورش داده می شود.

آلو هایی که تازه خورده می شوند ارقام مختلفی دارد که از جمله Reine – claude یا آلو سبز آبدار یا زرد طلایی که بزرگ و کروی است  Geoutt dor یا قطرطلا که زرد بزرگ و تخم مرغی و Mirabelle یا آلوی زرد کوچک با نقطه های قرمز که بیشتر برای کمپوت و کنسرو مصرف می شود و Sa8nt – Antoine که حالیه سیاه آبی رنگ است.

نام علمی: domestica L.Prunus درخت آلو از خانواده  Rosaveae.